هرجور که حسابشو بکنی من یکی ریاضیات جدید و هندسه و تحلیل و فضا تو سرم نمیره خوب. چیکار کنم؟ من اصلا اینکاره نبودم از اول ولی این باعث نمیشه وقتی خبر برگزاری جشن ریاضی توی مدرسه و پشت بندش تجلیل از آقای نیوشای نازنین رو می شنوم دلم از خوشی غنج نره. جریان اینه که روز جمعه ۲۳ آذر توی دبیرستان فرزانگان جشن ریاضی و مسابقه و این حرفاست. ساعت ۲ تا ۵/۳ بعد از ظهر هم یک مراسم اختصاصی برای آقای نیوشا برگزار میشه که معلم های قدیمی مثل آقای کاظمی، آقای حلی و آقای غیاثی هم حضور دارند. از تمام فارغ التحصیل های عزیز هم دعوت شده که تشریف ببرند.

ضمناْ قرار خودمون هم پنج شنبه ۶ دی همون جای همیشگی.

مخلص شما

گلمریم

پی نوشت: فکر میکنید این خبر دست اول رو کی سر صبحی زنگ زد و به من گفت؟ آیا از کسی به جز نیلو کلانتر عزیز میشه انتظارشو داشت؟ هاذا و کلا!(یا یه چی تو همین مایه ها)

- دوم اینکه رئیس این پژوهشکده ای که باهاشون کار کردیم و سابقه ای بس درخشان داشت!!!! و بسیاری از عملکردش ناراضی بودند و قصد بر برکنار شدنش بود به مقام ریاست مرکز تحقیقاتی بالاتر نائل اومد!!!

- نکته سوم و مهمتر از همه اینکه بنده چند روزی هست که شدم رئیس مطالعات معماری معاونتمون. متاسفانه این چند روزه چیزی که شاهدش هستم ، زیر آب زنی همکاران خانومم که شکر خدا همه تحصیلکرده هم هستن!!! واسه همدیگه پیش منه چون باید نیروهام رو معرفی کنم. فقط می تونم بگم خیلی خیلی متاسف هستم!

- قرار زمستونمون کی هست دوستان؟

زهره خ

هر چند که من اصلا با ریاضیات جدید حال نمی کردم و سر کلاسهای آقای کاظمی اعتماد به نفسم به زیر صفر می رسید.

همه ما مسافران این کهکشان هستیم. غبار ستارگان پرواز و رقص در گردابهای بی نهایت زندگی جاودانه است که جلوه های آن آنی و گذرا هستند.

بودا گفت که این هستی ما مثل ابرهای پائیزی کوتاه است . دیدن تولد و مرگ موجودات مثل دیدن یک نمایش است.

این لحظه ماندنی نیست اما با ارزش است . مثل یک بازه کوتاه در ابدیت اینجا ایستاده ایم برای لختی تا با یکدیگر روبرو شویم . تا عشق بورزیم .تا تقسیم کنیم.

برگزیدهای از نوشته های دیپاک چوپرا -  آزاده ط