من دیروز در سخنرانی آدم بزرگی بودم. این شخص می گفت که در سال ۱۹۷۶ یعنی سال تولد ماها تو همین مرکز نحقیقات با چند نفر دیگه که کلا ۲۰ نفر هم نمی شدند جمع شدند و در مورد اساس مفاهیم کوانتمی مثل روابط عیر کلاسیکی بین سیستم ها بحث کردند. و اون زمان این دانشمندان نمی دونستن هیچ چی از اطلاعات کوانتمی ... می گفت حتی این کلمه وجود نداشته! و ببینید بعد از سی سال همچین چیزی چقدر بدیهی می یاد برای همه. خوب معلومه اطلاعات هم کوانتمی می شه. ولی می دونین چی از همه جالب تر بود. اینکه هر اسمی رو که من تو کتاب خونده بودم این آقا خودش باهاشون کار کرده حالا یا شاگردشون بوده یا همکار.

من این چند وقته اومدم تو یکی از شهرهای ایتالیا که واقعا شبیه ده می مونه. خیلی قشنگه. یه جاییه بالای کوه. توسط دیراک اینجا از سالها پیش فعال شده برای تحقیقات. گذشته از سطج تحقیقات چیزی که خیلی جالبه برای من محیط اینجاست. برای مثال یه وجب اسفالت هم اینجا نمی بینید و همش با سنگ رو زمین طرح گذاشتند. همه جا مجسمه و نقاشی هست. همین کنار اتاقم یه حضرت مریم قشنگ از دیوار اومده بیروم. یعنی اتاقها کلا تو یه کلیساست. در اینجا یکی می تونه به نظر من خودش رو به راحتی وقف علم کنه و نحقیق٬ اگه اهلش باشه یا که نا اهل باشه زودی می خواد برگرده ژاپن.

رضیه جان خیلی خوشحالم که یه خبری از خودت دادی و همینطور اینکه بچه ها نوشتند. چند وقت پیش تو ایران آقای باقری رو دیدم از تو می گفت که آمریکا رفتی. خیلی دوست داشتم بهت میل بزنم ولی مثل همیشه تنبلی  دیگه... حالا امیدوارم تو مکان جدید زود جا بیافتین و خوش باشی.

بچه ها می دونین تو جزایر قناری فقط دوتا دانشگاه هست اول آخر. این رو دیشب تو مهمونی یه آقاهه می گفت. من که هنوزم باورم نمی شه. دروغ یا راستش با خودش.

خوش باشین

ربابه ر