بین اینهمه مشکلات  کار و خیلی هم بار اتفاق افتاد که یه سری دردسر پیدا شد برام به سبب ویزا و معرفی نامه و چه و چه که عملا همه اش نبود جز به این دلیل که ایرانی هستم چرا که یه مثلا ژاپنی عمرا نیازی به این اقدامات وقت گیر تماما اداری نداره. داشتم از زور کار و خستگی به یه استادم که پیریه برای خودش و برای من واقعا علامه ای یه جورایی شکایت می کردم که آخه چرا چنین و چنانه و چرا همش با وزنه ملیت و ... یه جورایی حداقل آدمایی مثل من الکی سرکاریم و حال اینکه کارهای خیلی مهم تری باید که انجام داده بشه. دلم گرفته بود شدید. شب که برگشتم خونه دیدم یه میلی زدند به این عنوان که "کمی خودخواه باش". جملاتی نصیحتم کرده بودند و البته گفته بودند نه نصیحت به من بلکه خودشون رو نصیحت می کنند. این ایمیل خیلی خیلی آروومم کرد. قسمت آخرش رو اینجا میذارم. بقیه اش رو نگه می دارم شایر وقتی دیگر ولی الان نمی شه.

Remember that Iran used to be and has been a great country with its own
remarkable culture. For a short time, the pendulum swings in another
direction. You shall live longer than the period.

شاد باشین

ربابه ر