یک بعد از ظهر بارانی تابستانی است . با لپ تاپ و کاغذهایم به کافه مورد علاقه ام آمده ام تا فکر کنم...انگار در بقیه روزها و موقعیت ها کم فکر می کنم.....در مورد شخص من مشکل عمده بی عملی است تا بی فکری!    اما شاید فکرهایم فکر نیستند. حتی فکر هم می توند فکر تئوری یا فکر عملی باشد.

"نمی توانید دنیایی داشته باشید که ذهن به آن "وارد می شود".  ذهن شکل دهنده چیزیست که درکش می کند. " این ها ترجمه دست و پا شکسته من از نوشته های پراکنده ام از فیلم راز   The Secretاست .

خواهرم از ایران زنگ زد و گفت حتما" این فیلم را ببین. برایم جالب بود که این فیلم چند بار از شبکه ۴ پخش شده.

 

"احساس خوب را جشن بگیرید. اگر چیزی به شما احساس خوبی نمی دهد آنرا انجام ندهید." امروز بعد از مدتها با دوست نازنینی حرف می زدم و تمام حرفهایمان بدون هیچ اشاره ای به فیلم نا خودآگاه تاییدی بود بردرستی این گفتار. 

 

فکر می کنم. به خودم و تمام آدمهای نا باب و دون مایه ای که می شناسم . شاید سخت ترین قسمت پذیرفتن این ایده پذیرش مسئولیت سنگین و غیر قابل انکارمان در آفرینش زندگیمان آدمهایمان و اتفاقاتمان است.  آخر اما فکر می کنم با وجود بار سنگینی که پذیرفتن این مسئو لیت بر شانه ام می گذارد آنرا قبول می کنم. "سنگینی تحمل ناپذیر هستی...." 

 

آزاده ط 

 

پی نوشت : این هم یک لینک که فیلم رو آن لاین ببینید. امیدوارم برای همه کار کنه.

 

http://www.jonhs.net/freemovies/secret.htm

 

 

اینم برا اینکه گلمریم جان خیالش راحت باشه و بازم برامون بنویسه٬ چون فکر می کنم یه جورایی برای خودش تصمیم گرفته دو تا مطلب پشت هم اینجا ننویسه. گلی جان٬ اینقدر تو دنیا این و اون برای آدم قانون های الکی و راستکی درست می کنند که یه خودمون می مونیم که چه جوری زندگیمون رو ساده کنیم یا بیشتر خط خطی. پس برامون بنویس که خوب قشنگ می نویسی.

من یه جورایی شرمنده هستم چون روز مادر رو فراموش کرده بودم!!! نشسته بودم و همینجوری فیلم می دیدم تمام وقت. مامانم نگران شده بود که چرا ما باهاش تماس نگرفتیم. آخی بمیرم. خودش زنگ زد با صدایی که از نگرانی می لرزید. مامان عزیزم تو رو خدا اینهمه نگران نباش. یه کمی هم به فکر خودت باش. حداقل به خاطر من به فکر خودت باش.

ربابه ر