به گفته محمود احمدی نژاد، رئيس جمهور ايران، "دشمنان ... می ‌خواهند عده ‌ای را با ظاهر نامناسب در جامعه راه بیندازند و پس از برخورد با آنها تبلیغ کنند که در ایران با جوانان برخورد می ‌شود و خمودی و یأس بین جوانان به وجود بیاورند".

اين در حالی است که آقای احمدی نژاد در زمان تبليغات انتخاباتی که به رياست جمهوری اش انجاميد گفته بود که با ظاهر جوانان کاری نخواهد داشت،

 

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2007/04/070427_mf_ahmadinejad.shtml

ای کاش ویران می شدم  با خاک یکسان می شدم

ای کاش در خاک وطن     از جان بی جان می شدم

همینجوری این شعر از زیبا شیرازی تو سرمه 

امشب دلا دیوانه ام دیوانه کاشانه ام    خسته از این نامردمی با خوب و بد بیگانه ام

یا رب صبوری ده مرا میگیرد از غربت دلم   باشد دعای صبحگاه مرهم ببخشاید دلم

دردم غریبی بود و بس مرهم فقط یک هم نفس   مرهم فقط خاک من است خاک من ایران بود و بس

روزی وطن افسانه بود  با دیو و دد بیگانه بود  ان آب و خاک نازنین چون گوهری یکدانه بود

ای کاش ویران می شدم  با خاک یکسان می شدم

ای کاش در خاک وطن     از جان بی جان می شدم .....  خانه دگر آباد نیست .... ( واین گناه من است چون فراریم)

خسته ام همه جور فکر ناجور و با جور دارم این روزها. ولی خوبه که حالا می خوام کار قشنگی بکنم. تا یه ساعت دیگه با اتوبوس سفر یه شبه ای رو شروع می کنم. اولین بارمه این کار تو ژاپن. و خیلییی ذوق دارم. ساعتهایی خواهم داشت فقط برای معلق بودن در فکر شاید به هیچ. کاش اتوبوسش قدیمی باشه با صدایی بم و فروخفته. این سری کامپوترم رو هم باخودم نمی برم. آزادم امروز.

خداحافظ  ربابه ر

این البته حقیقته که .... بازی  حالا آیا حق دارم قبول کنم همه اش همون آب و برق مجانیه. ولی هنوزم پاش بیافته رای می دم چون حق ... صلوات... دموکراسی یعنی این همین یه صلوات...

نظردونی رو بستم چون واقعا برام مهم نیست چی می گین. با چشم خودم دارم می بینم چه نیاز به حرف اضافی... آره ما اهل آزادی بیان نیستیم. حداقل زوزه اش رو نمی یایم.

من پری کوچک غمگینی را می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد و دلش را در یک نیلبک چوبی مینوازد آرام آرام...

پریای کوچولوی شادی بخش، اغراق نیست اگه بگم که من تو رو از وقتی یک نقطه کوچولو توی دل مامانت بودی می شناختم و خوشحال بودم که همبازی نقطه کوچولوی توی دل من میشی. شما دو تا نقطه، بزرگ شدید و بزرگتر هم میشید. یک روزی میرسه که از ما به اندازه یک صفر تو خالی هم تو این دنیا اثری نمی مونه و اون روز وجود تو و سام و بقیه دنباله زندگی ما خواهد بود.

گلمریم

۱- پست پایینی که به نظر میرسه نوشته ای توش نیست رو من گذاشتم. در حقیقت اگر روی علامت کلیک کنید میره به وبسایتی که یک شمارنده جدید بیننده های وبلاگه. تو وبلاگ انار دیدم و خوشم اومد برای خودمون هم گذاشتم. فقط باید جای دیگه ای قرار بگیره که زحمتشو باید یکی که واردتره بکشه.

۲- از نگاه لولیان به موضوع بگیر بگیرهای این چند روزه خوشم اومد. چقدر جوون و جونداره. راستش من یکی که دیگه حال هیچ مبارزه ای رو ندارم. اگه هم از خونه بیرون نمیرم به خاطر اینه که حالشو ندارم. اگر هم احیانا کسی به تیپ و قیافه منم گیر داد میفهمم که دیگه اوضاع خیلی بده.

۳- دختری از آشنایان  قراره بیاد و سام رو روزهای فرد نگه داره که من به ورزش و کلاس زبانم برسم. اولین روز قرارمون یکشنبه بود. شب شنبه زنگ زد و گفت که فردا سالگرد ازدواجمه. سعید فقط از ساعت ۹ تا ۴ خونه است. قبل و بعدش هم سرکاره. نمیتونم یکشنبه بیام! چی میشد به این کفتر عاشق گفت؟ خوب منم یه روز کلاس ملاسو بی خیال شدم دیگه.

۴- خداحافظ

۵- گلمریم

۶- این باعث میشه که حسابی آمارتونو داشته باشم. مواظب باشینا! میفهمم کی میاد سر میزنه ولی چیزی نمیگه.

زنی هستم ۳۱ و نیم ساله. صاحب یک فرزند. طبیعتا مدتی است که ازدواج کرده ام و حالا که بچه دار شده ام خیلی احساس درماندگی و خستگی می نمایم. نصف شبها که بچه ام بیدار میشود دلم میخواهد دوبامبی بکوبم وسط فرق سرم و به خودم بگویم نونت نبود آبت نبود بچه دار شدنت چی بود؟ ولی سرصبحها که با خستگی از رختخواب بیرون می آیم اگر احیانا بچه هنوز خواب باشد دلم برایش غنج میرود و تمام شب نخوابیها را فراموش میکنم. یک وقتهایی به مدت سی ثانیه مهرم بدجوری قلمبه می شود و فکر میکنم حتما خواهر یا برادری برای بچه ام بیاورم تا در دوران کودکی اگر خواست با کسی دعوا کند یا چغلی اش را بکند کم نیاورد و در بعدها هم که بچه دار شد بچه خودش خاله ای عمه ای دایی یا عمویی چیزی داشته باشد خوب. ولی بعد به خودم میگویم بی خیال . تو همین یکی را بزرگ کن دومی پیشکش. چند روز پیش یکی از دوستان بسیار نزدیکم بعد از کمی نصیحت به من گفت: اصلا تو برا چی بچه زائیدی؟ و من در برخوردی چکشی به او گفتم به تو چه! ولی از آنجایی که تضارب باید در آرا باشد و نه در افراد گفتم بیایم و با شما صلاح و مصلحت کنم که آیا با وجود خطر زلزله در تهران، احتمال کوپنی شدن بنزین، انرژی هسته ای و حق مسلم خودم آیا من باز هم بچه دار بشوم یا نه؟ لطفا مرا راهنمایی کنید. اگر سرکتاب بازکن معتبر و خوبی هم سراغ دارید بی زحمت معرفی کنید.

گ.ظ از تهران

پی نوشت: عنوان این پست رو از ساروی کیجا کش رفته ام.

 

راستش غریبه ها که منو نمیشناسن٬ به خاطر دوستای خودیم شجاعتش رو ندارم خودمو معرفی کنم.

یاد نوشته سیمین افتادم:

" مردم ما کمترین دانش سیاسی رو دارن با بیشترین قضاوت سیاسی".

قسمت بی دانشیش راجع به من خیلی صدق میکنه٬ برای همین هم سعی میکنم قضاوت نکنم٬ فقط به اندازه یک رای انتخاب کنم.و فقط و فقط به اندازه یک حق رایی که دارم  اگه در دوره بعدی انتخابی بین احمدی نژاد و خاتمی باشه٬ به احمدی نژاد رای میدهم.

 

- آزاده جانم ، برنامه ات برای دیدار عمومی به کجا رسید؟

بهار

دوستان عزیزم

چقدر جالب است هجوم این همه دوستان تازه به جمع کوچک و غریبانه ما ولی همه با یک طرز فکر.از نرگس خانم تا آقا حمید و س.د . یک دوست و یک دوست دیگر و سرکار خانم تضاربی گرفته تا این دوستان عزیزی که این تراژدی کمدی خانم فی را به تصویر کشیدند.یادمه چند وقت پیش ربابه راجع به یک ژاپنی با لباس روحانی توی قطار نوشته بود که چه جنگی راه افتاد که من داداشم آخونده و مگه آخوندها چه ایرادی دارن و خلاصه یک سری چیزهایی که اون بنده خدا پشیمون شد که چرا سوار قطار ای کی یو شده.از وقتی هم که یادمه سلاح همه این دوستان این بوده که قهر قهر تا روز قیامت حالا که ظرفیت ندارین ما دیگه اصلا" نمیایم اینجا....از اون طرف هم چند تا از دوستای گل من که میدونم چقدر مهربونین میایین که تو رو خدا به دل نگیرین بیایین خونه خودتونه...

 بگذریم بابا دست این جور اطلاعاتی ها رو شده به خدا.تفرقه بینداز و حکومت کن.امروز داشتم از دانشگاه ملی میامدم خونه عجب بگیر بگیری بود.توی اتوبان چمران حتی جلوی ماشینها رو میگرفتن تا خانم بدحجابه رو ارشاد کنن.از دیروز تا حالا به گذارش خودشون ۱۱۰ نفر رو بازداشت کردن من سه تاشونو توی اتوبان چمران دیدم بیچاره ها اونقدر ها هم بد حجاب نبودن.ماشینهای الگانس نیروی انتظامی  مسئول اینکار هستن  ولی پشتش نوشته گشت ارشاد

امروز احساس کردم بعضی ها راست میگن  همه شون سر و ته یک کرباس نیستن باز زمان اون یارو ریش   پرو فوسوریه پاچه های شلوارمونو یک هفت هشت سانتی کشیدیم بالا..اون دوستای عزیزمون هم که خارج از کشور رفت و آمد میکنن کمتر نگران آبروشون بودن....مام وطن هم بماند برای بعد...

ایران دخت

در مورد اون بحثی که تو پست بهار راه افتاده می خواستم یه چیزی بگم. بنظر من فساد مالی, اداری, بخور بخور یا هر چی اسمشو بذاریم چیزیه که تو خیلی از دولتها کم و بیش وجود داره. حالا هر چی تو یه کشور آزادی بیان بیشتر باشه مطبوعات بیشتر می تونن در مورد گندکاری دولتمردا بنویسن و بیشتر می تونن اونا رو تحت فشار قرار بدن. برا همین این تحلیل که تو زمان خاتمی هم بخور بخور می شد پس اینا سر و ته یک کرباسن دردی رو از ما دوا نمی کنه. مثلا میشه گفت مطابق آمار بانک جهانی ایران در 1.5 سال ریاست جمهوری احمدی نژاد 10 رتبه از نظر فساد مالی اداری نزول کرده این یعنی خاتمی در مبارزه با فساد مالی عملکردش بهتر بوده. اون چیزی که من از خوندن ادبیات قبل از انقلاب یا دیدن فیلمهای قدیمی دستگیرم می شه اینه که این مساله قبل از انقلاب هم بوده و نمی شه یک سوپرمن بیاد و یه سیستم صد در صد سالم از همه نظر برقرار کنه. مثلا می شه گفت خاتمی تونست 1 میلیارد دلار سرمایه گذاری خارجی جذب کنه و حجم زیادی از بدهیهای ایرانو پرداخت کنه, صندوق ذخیره ارزی ایجاد کنه که توش 25 میلیارد دلار پول تحویل دولت احمدی نزاد بده و ظرف یکسال و نیم با این که قیمت نفت دو برابر شده ولی الان تو صندوق ذخیره ارزی 4 میلیارد دلار پوله, سرمایه گذاری خارجی تقریبا صفر شده, قیمت خیلی از کالاها و خدمات مثلا خونه 2 برابر شده پس می شه نتیجه گرفت که عملکرد اقتصادی دولت خاتمی از احمدی نژاد بهتر بوده این معناش این نیست که دولت خاتمی می تونسته و می بایست فساد مالی رو ریشه کن کنه, به همه خونه بده به همه کار بده. باید دید اقتصاد ایران از نظر زیر ساختها و ظرفیت در چه جایگاهیه بعد توقعاتمونو ازش تنظیم کنیم.
در مورد عملکرد فرهنگی دولت خاتمی هم ساده ترین چیزی که من خودم حسش می کنم آمار نشر و توزیع کتابه. چند تا از دوستای من نزدیک یکساله کتابشونو برا چاپ دادن ولی هنوز حتی ارشاد خبری بهشون نداده که بالاخره این کتابشون قابل چاپ هست یا نه و عناوین کتابی که من تو این یکساله می بینم همون عناوین قدیمیه دوره خاتمیه. حالا در مورد کنسرتهای موسیقی, تئاتر ها و وضع فرهنگسراها نمی خوام نظری بدم.یا مثلا این که بودجه نهادهای مذهبی که تقریبا دو برابر شده . در این موردم نمی شه گفت که چرا خاتمی به کل سانسورو از بین نبرد یا چرا روزنامه ها رو در دوره خاتمی تعطیل کردند, یا چرا دانشجوها رو کتک زدند. بازم باید ظرفیت سیاسی و فرهنگی کشورو در نظر گرفت و واقعا دید آیا می شه مثلا ایران از نظر آزادی بیان و مطبوعات و آمار چاپ و نشر کتاب 8 ساله بشه فرانسه حالا هر دولتی که می خواد سرکار باشه ولی می شه اینو می شه نتیجه گرفت که عملکرد سیاسی فرهنگی دولت خاتمی از احمدی نژاد بهتر بوده.
در مورد وضعیت سیاست خارجی دولت خاتمی و احمدی نژاد هم رضیه اشاره ای کرده بود و بعنوان یه مثال کوچیک می شه گفت در زمان خاتمی آلبرایت اومد از کودتای 28 مرداد معذرت خواست و تقریبا می خواست یه فصلی تو رابطه ایران و آمریکا باز کنه حالا آمریکا هر روز در هر زمینه ای انگشت تهدیدش به سمت ایران درازه و تا جاییکه بتونه داره ایرانو از نظر خارجی تو انزوا قرار می ده و این ناشی از بی کفایتی سیاسی خود احمدی نزاد و مقامات دیپلماتیکشه.
چیزی که من از بحث بالا دستگیرم می شه اینه که خاتمی در همه زمینه ها عملکردش بطرز چشمگیری بهتر از احمدی نژاد بوده و این که همه حکومتی ها سر و ته یک کرباسند یه گزاره س که از نظر منطقی در صورتی که منصف باشیم کاملا غلطه.
شکیبا