من رمز وبلاگ را ندارم ، پس اینجا می نویسم که برای همه تون آرزوی سالی دارم سرشار از صلح . اینجا کنار هفت سین من ، یک دیوان حافظ هست که پر از نوشته ست ، تمام سالهای مدرسه و دانشگاه ، و تمام قصه های کوچک و بزرگی که براشون هی فال می گرفتم .چقدر با جزيیات می نوشتم . دیشب یکی از بیاد موندنی ترین سال تحویل های عمرم بود ، با دوستهایی نازنین و سبزی پلو ماهی و هفت سینی که هفت سین و هفتاد عکس از عزیزانم دارد . بعد از سالها آن حافظ پر نوشته را ورق زدم و رسیدم به این یادداشت که عینش را اینجا می آورم :
« ۷۳/۱۰/۱
نیمه شب ، شب دیوانگی ، ماندن در مدرسه به قضای شب یلدا . کجا رفتند آن روزهای سالم سرشار ... تمام شد ، دیگر کجا می شود با همه بچه های ریاضی و تجربی ، بخصوص ریاضی ها ، جمع شد و از ته جگر هی آواز خواند ؟ که هی بگوییم برنامه دهه فجر و تياتر و غیره ، که بچه ها هی بگویند : ارکیده!‌ایرج میرزا آمد دنبالت !! .. دیگر گریه هم دردی را دوا نمی کند . مدرسه خالی در شب اول زمستان ، و رقص ، و من که پایم را خاراندم و ادای کازیلند را در آوردم ، و آواز افتخار و آن ضبط قرمز کلاس قرآن و قرار اردوی بعد از مرحله دوم .. یعنی می شه ؟ یعنی ما هم فراموش می شیم؟
پرنده های قفسی .. عادت دارن به بی کسی ..
همیشه ، به یاد امشب . »

عید همه تون مبارک ...

سلام به همه دوستان،

سال نو بر همه شما مبارک باشه! برای تک تکتون آرزوی سالی سرشار از شادی، موفقیت و سلامتی می کنم. الهی که دلتون شاد باشه و لبتون خندون!

بهار جون، اینقدر از "Under Ground" تعریف کردی که سفارش دادم برام بیاد. اما فعلا نمی دونم چه فیلمی رو بگم.

زهره خ